Kinderen suikervrij? Een grote uitdaging!

Je kinderen gezond opvoeden valt niet mee! Eerst moet je jezelf de vraag stellen, wat vind ik gezond? Zoveel mensen zoveel meningen. Momenteel is gezond eten booming business en daar ben ik blij om, want dat er iets moet veranderen dat is duidelijk! Toch is het voor veel mensen lastig om te bepalen wat nu echt gezond is. Er worden zoveel boeken, artikelen en websites geschreven die elkaar tegenspreken. Wanneer je bedenkt dat je echt gezonder wil gaan eten en je voorzichtig kennis probeert te maken met de gezonde eetwereld, voel je al snel een paniekaanval opkomen!
Whaaah! dit is niet te doen zullen veel mensen denken....Toch wel! Het hoeft niet allemaal ineens en ook niet meteen perfect. De weg naar een gezond leven is lang en vol vallen en opstaan. Alleen al het feit dat je er over nadenkt is al heel goed. Door veel te lezen, te proberen en zelf na te denken kom je er vanzelf achter wat bij je past en waar jij voor staat.

Zo ging het ook bij ons. Na veel, heel veel te hebben gelezen en te hebben uitgeprobeerd weet ik wat bij ons past. En dat betekent niet dat het helemaal perfect gaat, bij lange na niet! Er zijn periodes dat we het een beetje laten versloffen, met name in de zomervakantie en in december. Maar ach, het is nooit te laat voor een 2e 3e of 50e kans. We pakken het steeds weer op en de basis is over het algemeen goed, al kan het altijd beter.

Afijn dan heb je dus besloten dat je het roer om wilt gooien en in ons geval de kinderen in elk geval wil laten eten zonder suiker en e-nummers en het liefst biologisch. Je haalt zoveel mogelijk verantwoorde dingen in huis. Koopt geen rommel meer. Laat de kinderen afkicken van suiker (wat echt wel even moeite kost), bakt allerlei goede taarten, cakes en broden die ook heel vaak niet door de kinderkeuring komen (frustrerend!). Je legt de kinderen uit waarom het belangrijk is om gezond te eten. Je ziet de kinderen fitter worden, minder dipjes na het eten, rustiger in gedrag. So far so good!

Maar dan is daar de buitenwereld! Die is helemaal niet bezig met gezond eten, want geen tijd, geen kennis, geen zin, geen geld, geen.....
Dus heeft zeker 80% van de kinderen broodtrommels vol suiker mee naar school, worden er snoepzakjes, cakejes met marsepein en andere suikerbommen getrakteerd zo'n 25x per jaar. Gaan de kinderen spelen bij vriendjes die gewoon mogen pakken wat ze willen. Vinden andere moeders het zielig dat je kind nooit snoep krijgt en geeft hem nog iets extra's en is er dus overal om je heen de rommel die jij je kinderen niet meer wilt geven.
Zo kom je er dus achter dat de grootste uitdaging dus vooral zit in omgaan met de buitenwereld. 
Want hoe kun je van een kind verwachten dat die niet zwicht voor al die verleidingen? Als volwassene is dat al heel moeilijk!

In het begin werd ik er echt heel gefrustreerd, geïrriteerd en verdrietig van. Ik weet waar ik voor sta en waarom, maar vooral mijn jongste voelde het toch best wel als een straf dat hij zo gezond moest eten. Snapte nog niet waarom andere kinderen wel witbrood met hagelslag mee mochten naar school en hij niet, terwijl hij er juist het meeste baat bij had.
Het werd een kleine obsessie van me en nog steeds vind het moeilijk om te horen wat ze bij anderen allemaal hebben gekregen.
Nog moeilijker vind ik soms de kwetsende opmerkingen die mensen maken.
Als mijn kinderen eens een periode moe zijn, of niet fit, ligt het altijd aan het feit dat we ze te weinig eten zouden geven en ze vast tekorten zullen hebben. Opmerkingen als "ze eten ook niet genoeg", of "je moet ze meer suikers (lees snoep) geven als ze zoveel sporten" krijg ik regelmatig naar mijn hoofd geslingerd.
En dat is zeer frustrerend. Indirect zeggen ze dus dat ik niet goed voor mijn kinderen zorg. En dat terwijl de kinderen echt zoveel mogelijk voedzame dingen eten, we veel proberen te variëren en ze daarnaast ook nog voedingssupplementen slikken. 
Ik probeer me maar altijd voor te houden dat het gebrek aan kennis bij mensen is en ik het me niet persoonlijk aan moet trekken, maar lastig blijft het wel.

Wat er mee naar school gaat heb ik gelukkig zelf in de hand. Wat er getrakteerd wordt helaas niet. Al is de school wel bezig om het voedingsbeleid aan te passen, dus ik hoop dat dat snel doorgevoerd wordt.
Omdat ik mijn kinderen niet buiten de groep wil plaatsen, want sociaal geaccepteerd worden draagt ook bij aan een (geestelijk) gezond leven, mogen ze traktaties gewoon opeten.
Ook bij vriendjes mogen ze eten wat hen aangeboden wordt. Verbieden heeft geen zin, daar wordt het alleen maar aantrekkelijker van. Ik heb besloten dat mijn doel is om te zorgen dat de basis goed is. Het meeste eten krijgen ze toch gewoon thuis. Daarnaast hoop ik bewustwording en gewenning te creëren bij de kinderen zodat ze hopelijk verstandige keuzes maken naarmate ze ouder worden. Ik zie vooral bij mijn dochter dat zij al vaak gezonde keuzes maakt. In een restaurant kiest ze bijvoorbeeld vaak voor fruit als toetje in plaats van ijs. Ze drinkt het liefst water, ook bij anderen en is ze in elk geval bewust van het belang van goede voeding.
En last but not least, langzaam aan merk ik dat mijn omgeving ook steeds meer na gaat denken over wat ze de kinderen geven. Goed voorbeeld doet goed volgen!  

Hoe ga jij hiermee om? Stel jij duidelijke regels voor buitenshuis?  

Interessant filmpje over suiker waarbij ook de broodtrommels van kinderen op school onder de loep worden genomen.

Citroen thee cake

Mijn dochter is dol op citroen! Citroenijs, citroenyoghurt, citroensnoep, of gewoon citroen, ze vindt het allemaal lekker. Als ik citroenen op de fruitschaal heb liggen moet ik er voor waken dat ze ze niet gewoon door midden snijd en uitlepelt, zodat ik tijdens het koken erachter kom dat de citroenen die ik nodig had voor een recept ineens verdwenen zijn.

Tijdens mijn zoektocht naar bakrecepten met thee kwam ik ook een citroenthee cake tegen. Niet echt met ingrediënten die ik graag zou zien, dus heb ik het flink aangepast met dit als resultaat! (Er zit wel palmsuiker in dus ik zal hem niet te vaak maken, maar het in elk geval een stuk beter dan geraffineerde suiker)
Zoals verwacht is mijn dochter er helemaal weg van! En ook mijn man kan hem erg waarderen, missie geslaagd!

Ingrediënten

200 gr volkoren speltmeel (boekweitmeel of bijv speltbloem kan waarschijnlijk ook)
2 tl wijnsteenbakpoeder
75 gr roomboter op kamertemperatuur of gesmolten kokosolie
2 biologische eieren op kamertemperatuur
100 gram palmsuiker of kokosbloesemsuiker
50 ml karnemelk (of een plantaardige melksoort) of kamertemperatuur
1 zakje groene thee citroen
1 citroen
125 gr kersen (had ik nog in de vriezer, maar bosbessen smaken er ook heel goed bij)
snufje zout
50 ml gekookt water

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Bedek een cakevorm met bakpapier (als je een grote cakevorm hebt, de ingrediënten verdubbelen.)

Knip het theezakje open en laat de losse thee trekken in het gekookte water.

Mix speltmeel, bakpoeder en zout door elkaar.

Rasp de citroen. En pers hem vervolgens uit.

Klop de boter met de palmsuiker een beetje luchtig in een andere kom en voeg de karnemelk, eieren, citroenrasp, citroensap en de thee erbij en roer goed door elkaar.
Voeg de meel toe en meng tot je een egaal beslag hebt. Voeg de kersen erdoor en roer voorzichtig door het beslag 

Giet het beslag in de cakevorm en bak in ongeveer 45 minuten gaar.
En smullen maar!

Ook lekker met een topping van mascarpone, honing en wat citroenrasp of sap. Dan wel eerst de cake goed af laten koelen voor je de topping er op doet.

Heb je ook worteltjestaart?

Ik ben dol op worteltjestaart! Is het omdat ik met de kinderen altijd weer moet lachen om de mop "Heeft u ook worteltjestaart? Vies hè?" Of omdat ik weet hoe gezond het is om de vitamine A en B1, 2 en 6, die de kinderen nu ongemerkt binnen krijgen of gewoon omdat het zo'n lekker zoete smaak geeft aan de cake of taart met een wat sponzige structuur? Ik weet het niet, maar feit blijft dat ik graag bak met wortels. 

Vorige week maakte ik Deze cake, die erg in de smaak viel bij zowel mijn kinderen als het bezoek die we kregen. Dat laatste vind ik toch ook altijd fijn, want ik merk wel dat mensen die niet suikervrij leven toch vaak moeten wennen aan onze baksels. Bovendien hoop ik zo mensen in te laten zien dat gezond ook heel lekker kan zijn!

Vandaag dacht ik ineens aan de workshop die ik 2 jaar geleden heb gevolgd waarbij er gekookt werd met thee. En zo kwam ik op het idee om thee door mijn worteltjestaart te doen. Het resultaat is een heerlijke stevige, niet al te zoete taart die goedgekeurd is door de kinderen.

Ingrediënten:

• 150 ml kokosolie
• 6 eieren
• 150 ml rijstmelk of andere melksoort
• 100 ml honing
• 350 gram speltmeel. (boekweitmeel of rijstmeel kan ook)
• 400 gram geraspte wortel
• 2 zakjes thee, appel pie(deze heb ik gebruikt omdat die in de kast stond en ik hem niet lekker vind om te drinken, maar winterthee, kaneelthee of andere kruidige thee kan ook. Durf te experimenteren!)
• 1 tl kaneel
• 1 flinke tl wijnsteenbakpoeder
• Snufje zout
• 1 theelepel vanillepoeder
• 2 tl koekkruiden en of kaneel

Voor de topping

• 125 gram Mascarpone
• 1 el Honing

Verwarm de oven voor op 180 graden. Smelt de kokosolie in een pannetje en meng de eieren, rijstmelk, kokosolie en honing in een kom, knip de zakjes thee open en voeg de losse thee toe samen met de andere ingredienten. Meng alles goed door elkaar. Vet vervolgens de bakvorm in met kokosolie of bedek de bakvorm met bakpapier. Giet het mengsel erin en leg het in de voorverwarmde oven. Bak de taart in 40 minuten gaar, zet de oven uit en laat nog even in de oven nagaren. Controleer voor je de oven uitzet met een satéprikker of de taart gaar is.

Laat de taart afkoelen en meng de honing door de mascarpone. Verdeel het mengsel over de taart en smullen maar!

De taart is ook heel goed in te vriezen, maar dan wel zonder de topping. 

Ook ideaal om mee te geven in de broodtrommel!

 

Gezonde kids start

Na een tijdje artikelen te hebben geschreven voor andere blogs nu eindelijk mijn eigen blog!
Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Hanneke, 33 jaar en moeder van een eigenwijze en stoere dochter van bijna 10 en een sportieve en gezellige zoon van 7. Wonend in het midden van het land in een vinexwijk gebouwd in oude stijl met uitzicht op een parkje met mijn hardwerkende, lieve man. Opgeleid als verpleegkundige, maar sinds de zwangerschap van de 2e gestopt met werken om zelf voor de kinderen te gaan zorgen. In de tussentijd niet stil gezeten. Zo heb ik informatie avonden over borstvoeding gegeven, me ingezet voor een reisorganisatie voor gehandicapten, een webwinkel met stoffen gerund, heel veel kinderkleding gemaakt en een aantal artikelen en een ebook met gezonde kindertraktaties geschreven voor www.missnatural.nl

Mijn eerste aanraking met natuurvoeding was toen mijn zoon 3 maanden was. Mijn zoon was veel benauwd en na een bezoek aan de huisarts kwam ik thuis met een enorm pufapparaat en een voorraad ventolin. Na dat 2 avonden te hebben gebruikt dacht ik, dat moet anders kunnen! Een baby die al gelijk aan de medicatie moet lijkt me niet nodig. Bovendien is het symptoombestrijding in plaats van het aanpakken van het daadwerkelijke probleem. En dus kwam ik terecht bij een natuurgeneeskundige. Zij onderzocht waar hij allergisch voor was en aangezien ik borstvoeding gaf, betekende dat voor mij dat ik me moest houden aan een streng dieet zonder koemelk, kippeneiwit, tarwe, varkensvlees enz. En zo kwam ik terecht bij de natuurwinkel om dingen zonder deze voedingsstoffen te kopen. Ik ben na haar bezoek gelijk begonnen en vanaf de eerste dag is mijn zoontje nooit meer benauwd geweest! Ik heb hem 2 jaar borstvoeding gegeven en uiteindelijk heeft hij er geen allergie aan over gehouden. Vanaf toen is mijn zoektocht naar gezonde voeding begonnen. Ik heb tientallen boeken gelezen, blogs en films bekeken. Voedingsadviseurs bezocht en allerhande gezondheidsstromingen gevolgd. Soms raakte ik er compleet van in de war, want moet ik nou wel of geen vlees eten? Wel of geen granen kopen? geen melk of wel rauwe melk drinken? Ondertussen heb ik voor mezelf aardig duidelijk wat ik wil en belangrijk vind en wat bij ons past, want dat is het belangrijkste! En zo komt het dat we zoveel mogelijk biologisch, suiker en e-nummer vrij eten. Dat vinden we het belangrijkste en dat is met kinderen al een hele uitdaging! Met dit blog wil ik jullie meenemen in onze zoektocht naar een gezond leven met alle moeilijkheden van dien, want wat geef je dan mee naar school, hoe doe je dat met feestjes en hoe houd je het leuk en geef je weerstand aan alle verleidingen? Hopelijk kan ik andere mensen zo inspireren zoals ik ook geïnspireerd ben geraakt door andere blogs, boeken enz.